Plaats De Kleine Aarde is in ontwikkeling, en dat blijft nog wel even zo. Steeds meer boeren, (vertegenwoordigers van) organisaties, kunstenaars, wetenschappers, onderwijsexperts, technici, makers, studenten en andere burgers maken onderdeel uit van het ecosysteem dat organisch groeit. Ze starten een project, komen op bezoek, ontrollen een beweging én zien terloops hoe belangrijk het is om met elkaar een gedeelde taal te spreken. Belangrijk want woorden kunnen het verschil maken tussen meedoen en afhaken, tussen perspectief zien en weerstand voelen tegen de weg die naar een regeneratief voedselsysteem voert.
Regeneratief. Dat is dus zo´n woord dat de een doet opveren, waar de ander zuchtend wegkijkt. Want wat betekent het eigenlijk? Wie zegt het wat? En wat brengt het teweeg bij hen die er (nog) niet in geloven of het begint te duizelen. En hoe verhoudt een begrip als regeneratieve landbouw zich tot herstellende landbouw, of haar ecologische, natuurgedreven, duurzame, biologische, natuurinclusieve of volhoudbare zusterbegrippen. En past een begrip als chemie daarin? En wat verstaan we daar dan onder?
Dit wegen van begrippen en proeven aan woorden, is belangrijk binnen De Plaatsen. We willen voor iedereen van waarde zijn want iedereen is aan zet; van gangbare akkerbouwer of koeienboer tot financial en van horeca kok tot bodemkundige of wetenschapper. Wil je in verbinding komen en blijven, dan is het spreken en verstaan van een taal die verbindt cruciaal.
Binnen en buiten verbinden
Andere vraag: plaatsen we onze beweging binnen de contouren van het huidig economisch model, gaan we er radicaal buiten staan of balanceren we bij voorkeur op het spannende snijvlak? Meer concreet: zitten partners waarmee we samenwerken er ondernemend in, als in met een winstoogmerk. Of zijn ze onderdeel van een common, met een gezamenlijk (hoger) doel waarbij geld verdienen op plaats 2, 3 of 18 staat en andere gedeelde waarden op plaats 1.
Dit soort gesprekken over landbouw die regeneratief dan wel duurzaam of natuurinclusief is en het wel of niet kiezen voor commons, het is geen fictie. Het deed zich vorige week voor op onze Plaats, tijdens een samenkomst van het kernteam dat ging over landbouw en techniek. Een gangbare boer heeft bij zo’n onderwerp een heel ander gevoel dan een biomimicry-architect die aan dezelfde tafel de natuur een stem geeft.
Het gesprek tekent precies de fase waarin we verkeren en het doel dat we met Plaats De Kleine Aarde voor ogen hebben: iedereen in beweging krijgen op weg naar een voedselsysteem dat een goede omgang met de bodem centraal stelt en passend is. En wat dan ‘de bodem centraal’ en ‘passend’ betekent, komen we vast nog te spreken.
Gedeelde taal
Want een ecosysteem zijn en blijven dat niets of niemand uitsluit, vraagt om ruimte en tijd om samen te komen tot een gedeeld beeld van zowel taal als positionering. Daarvoor maken we ruimte en tijd. En ook dat blijft nog wel even zo.
Douwe Korting
Team Plaats De Kleine Aarde
